Ulasan Rosetta Stone untuk Orang Dewasa yang Perlu Bertutur

Janji Rosetta Stone ialah pembelajaran secara imersif. Anda melihat gambar, mendengar frasa, dan tidak diberi terjemahan dalam bahasa pertama anda. Bagi sesetengah pemula, ini melegakan. Telefon bukanlah kamus bergambar. Ia menyajikan pola yang sepatutnya anda fahami secara intuitif. Bagi ramai orang dewasa yang bekerja dan mempunyai masa terhad pada waktu malam, reka bentuk yang sama menyebabkan mereka tersekat: mereka boleh membezakan epal daripada budak lelaki, tetapi masih tidak dapat menjelaskan masalah di tempat kerja.

Ulasan ini membincangkan pertimbangan tersebut. Paparan sebenar jenama ini berubah-ubah. Namun, ideanya — memahami makna daripada konteks, sedikit atau tiada terjemahan, dan banyak latihan pengecaman — cukup konsisten untuk dinilai.

Kelebihan kaedah ini

Pembelajaran imersif menggunakan gambar melatih anda mengaitkan bunyi dengan situasi tanpa melalui bahasa pertama anda terlebih dahulu. Laluan itu memang boleh menjadi kebiasaan. Jika setiap ayat baharu mesti diterjemahkan dalam kepala sebelum anda memahaminya, anda akan lambat semasa berbual. Kaedah yang tidak menyediakan terjemahan boleh membantu mengurangkan kebiasaan itu.

Kaedah ini juga memastikan kosa kata awal kekal konkrit. Objek, tindakan, hubungan yang mudah. Anda kurang cenderung menghafal senarai perkataan abstrak yang tidak dapat anda bayangkan. Versi kaedah ini yang lebih baik juga meminta anda bercakap, bukan sekadar mengetik, supaya anda benar-benar menyebut frasa tersebut.

Jika anda seorang pemula yang terlalu memikirkan tatabahasa dan gemar menyelesaikan teka-teki, ini boleh menjadi permulaan yang baik untuk bulan pertama. Anda belajar untuk menerima bahawa anda belum tahu peraturannya. Sesetengah orang mendapati hal ini menenangkan.

Mengapa orang dewasa tersekat

Orang dewasa bukan sekadar belajar tentang epal. Mereka belajar meminta tuan rumah membaiki sesuatu, memberitahu doktor bahagian yang sakit, dan menjelaskan mengapa projek tertangguh. Ayat-ayat itu bersifat abstrak, dan kaedah bergambar lambat untuk sampai ke tahap tersebut. Sementara menunggu, beberapa perkara berlaku:

• Sesuatu pola tidak kelihatan dengan jelas. Anda sudah melihatnya dua belas kali, tetapi masih tidak tahu sama ada anda boleh mengubah kala. Penjelasan satu ayat boleh menjimatkan masa seminggu. Orang dewasa berhak mahukan penjelasan. Keinginan itu tidak menjadikan anda pelajar bahasa yang lemah. Kursus yang menyertakan nota diulas dalam is Babbel good for speaking?. Kursus audio yang juga tidak terasa seperti buku teks dibincangkan dalam Pimsleur review.
• Gambar-gambar itu menggambarkan kehidupan dalam kursus, bukan kehidupan anda. Anda boleh menamakan benda di dapur mereka. Anda tidak dapat menceritakan dapur anda kepada orang lain, kerana tiada siapa yang bertanya.
• Anda masih bercakap berdasarkan petunjuk. Anda menyebut frasa yang sepadan dengan gambar. Apabila gambar itu tiada, selalunya frasa itu turut hilang.
• Sesinya panjang dan sentiasa serupa. Orang dewasa yang sibuk berhenti mengikuti sesi yang sentiasa serupa. Pelan yang mengambil kira hari apabila anda hanya mempunyai sepuluh minit ada dalam language apps for busy adults.

Semua ini tidak bermakna anda perlu memperlekehkan kaedah tersebut. Anda hanya perlu mengenal pasti sama ada matlamat anda ialah "trust my ear with simple scenes" atau "say the thing that happened today."

Manfaatkan latihan terbaik

Bahagian yang berbaloi dikekalkan, walaupun anda tidak pernah melanggan, ialah menerangkan gambar dengan kuat tanpa menterjemahkannya.

1. Letakkan tiga objek di atas meja. Sebuah cawan, sebatang kunci, sebiji buah. Atau buka foto pada telefon anda yang menunjukkan tempat sebenar yang pernah anda kunjungi.
2. Tetapkan pemasa selama tiga minit.
3. Terangkan apa yang anda lihat dalam bahasa Inggeris, tanpa berhenti untuk menulis terjemahan. Jika anda tidak tahu sesuatu perkataan, jelaskannya dengan perkataan lain. "The thing you open a door with" ialah satu kejayaan. Berdiam diri sambil mencari perkataan itu ialah jeda yang boleh anda ambil selepas masa tamat.
4. Kemudian, dan hanya selepas itu, cari satu perkataan yang anda tidak tahu. Ulangi penerangan itu dalam masa enam puluh saat, dengan memasukkan perkataan tersebut.
5. Tambahkan satu ayat yang tiada dalam gambar: kenangan atau pilihan anda. "I lost a key like that last winter." Gambar itu ialah batu loncatan. Kenangan itulah latihan bertutur yang sebenar.

Lakukan ini tiga kali seminggu. Gunakan foto yang berbeza. Foto anda sendiri lebih baik daripada gambar stok buah-buahan, kerana butirannya milik anda. "The blue bowl is chipped. My sister gave it to me." Tiada aplikasi imersif yang tahu tentang bahagian yang terserpih itu.

Jika anda mahukan situasi dan bukannya objek pegun, terangkan apa yang akan anda katakan di tempat itu. Kedai ialah contoh yang mudah dibayangkan. grocery store role play oleh FluencyPal membolehkan gambar itu memberikan respons: barang yang anda cari tiada, anda memerlukan barang pengganti, dan anda perlu berbuat lebih daripada sekadar menamakan benda. Speaking with AI boleh melakukan perkara yang sama dengan foto yang anda terangkan pada awal panggilan. "I will describe my kitchen. Ask me one question when I stop."

Terjemahan ialah alat, bukan kesalahan

Menolak terjemahan sepenuhnya ialah peraturan dalam sesuatu kaedah, bukan hukum pembelajaran. Jika satu perkataan menghalang anda daripada menyampaikan cerita yang penting bagi anda, cari perkataan itu dan ceritakan kisah tersebut. Masalahnya timbul apabila anda menterjemahkan setiap ayat sebelum mahu bercakap, dan apabila anda membaca bahasa pertama anda sebagai sari kata sepanjang malam.

Aplikasi pembaca dengan fungsi ketik untuk menterjemah, seperti FluencyPal Books, ialah alat yang sengaja digunakan dengan cara yang bertentangan: anda terus membaca buku, menterjemahkan perkataan yang menghalang anda, kemudian meneruskan bacaan. Itu untuk membaca. Jangan kelirukan dengan latihan penerangan tiga minit. Kedua-duanya bermanfaat. Kedua-duanya melatih kemahiran pada waktu yang berbeza.

Siapa yang patut membayar

Bayar untuk kursus imersif bergambar jika anda masih di peringkat awal, suka menyelesaikan teka-teki, akan menyebut frasa yang diberikan dengan kuat, dan akan menambah ayat tentang kenangan supaya gambar tidak menjadi keseluruhan pengalaman pembelajaran bahasa Inggeris anda. Jika anda tidak mahu menambah ayat itu, anda membayar untuk permainan pengecaman yang menyeronokkan. Pengecaman penting pada peringkat awal. Namun, itu bukan matlamat bertutur untuk selama-lamanya. Cara menilai mana-mana aplikasi dibincangkan dalam best apps to practice speaking English.

Jangan bayar jika anda sudah boleh menceritakan kisah mudah tetapi tersekat apabila cuba menjadikannya lebih panjang dan jelas. Anda tidak memerlukan lebih banyak epal. Anda memerlukan latihan untuk mengatasi kemajuan yang tersekat dalam the intermediate English plateau, yang kebanyakannya melibatkan penghasilan bahasa.

FluencyPal bukan kursus imersif bergambar dan tidak berpura-pura menjadi kursus sedemikian. Ia mula berguna apabila anda mampu mencuba latihan penerangan dan mahukan respons susulan. Pelan percuma mempunyai bilangan mesej pertuturan yang terhad. Akses Paid Practice memerlukan satu bayaran tanpa pembaharuan automatik. Lihat pricing. Rakaman suara penerangan tiga minit ialah latihan lengkap pada hari anda tidak mahukan respons susulan.

Panduan lain

• Pimsleur review
• Apps like Duolingo
• How to practice speaking English alone

Tentang panduan ini

FluencyPal menerbitkan artikel ini, dan FluencyPal ialah salah satu alat yang diterangkan di dalamnya. Tiada penarafan bintang di sini, dan tiada harga yang direka-reka untuk syarikat lain. Senarai pelajaran dan harga berubah. Baca halaman produk itu sendiri sebelum anda membayar. Nilai sesuatu alat berdasarkan tindakan yang dimintanya dalam masa lima belas minit: ketik, dengar, baca atau bercakap.